X
تبلیغات
عشق واقعی - عشق معنوی و عشق انسانی
شناخت عشق حقیقی

بنام خالق یکتا

با عرض ارادت و احترام حضور شما بزرگواران عاشق

در ازل پرتو حسنت زتجلی دم زد  &   عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد

عشق نیرویی است که ما را در احاطه خود دارد / نیرویی که با کمک گشودن دل به آن شکل خاصی می دهیم .  که هر چه دل خود را بیشتر بگشاییم / زندگییمان بیشتر از عشق پر میشود و هر چه عشق بیشتری ارزانی کنیم / بیشتر از آن انباشته میشویم .  

بزرگواران مطلب امروز نکته ی مهمی است که دانستنش برای همه ما ضروری است . عزیزان عشق بر دو گونه است یکی عشق الهی یا معنوی و دیگری عشق زمینی یا انسانی . من بر این عقیده ام که ما انسانها به عنوان موجوداتی معنوی / صورتی جسمانی گرفته ایم تا سفری منحصر به فرد و شگفت انگیز و عالی را تجربه کنیم . ما اینجاییم تا با دو گونه عشق اشنا شویم یکی عشق انسانی با همه نیازها و خواسته هایش و دیگری عشق معنوی که سرشار از سخاوت و نوع دوستی و خیرخواهی است . البته به نظر این حقیر یک عشق کامل انسانی آمیخته ای از هر دو گونه است که به اشکال مختلف خود را نمایان می کند . مانند عشقی احساسی که بین زوجهای خوشبخت می باشد و یا عشق بین والدین و فرزندان .

بعضی از مردم که عشق الهی را ناب ترین و بهترین گونه عشق می دانند بر آن گمانند که عشق انسانی کم ارزش و فرو مایه تر است . حال انکه واقعیت چیزی غیر از این است زیرا ما در صورتی می توانیم عشق بی قید و شرط معنوی را احساس کنیم که عشق انسانی که در آن احساسات عاطفی و جسمانی و ذهنی ما در آن بر آورده شده است را درک کرده باشیم .

عزیزان بعضی از مردم می خواهند از کنار عشق انسانی گذر کنند و با بی اعتنایی به آن / به گمان اینکه عشق انسانی از درجه و اهمیت کمتری برخوردار است می خواهند خود را به عشق الهی که از درجات بالاتری برخوردار است / برسانند .در صورتی که آنها غافلند از اینکه تا نیازها و خواسته های روحی و عاطفی و جسمی  خودمان را نشناسیم / نمی توانیم به آن مرحله برسیم . ویا به زبان ساده تر انسان از خود شناسی است که به خداشناسی میرسد . و این نشان دهنده این است که عشق انسانی و عشق معنوی لازم و ملزوم یکدیگرند و نه تنها عشق انسانی از درجه ی پایین تری برخوردار نیست بلکه لازمه ی شناخت و درک عشق معنوی است . تا انجا که حضرت محمد (ص) می فرمایند : مسلمان تا ازدواج نکند دینش کامل نیست و ازدواج را نیمی از دین دانسته اند.

وما باید بدانیم که عشق معنوی با آموختن دوست داشتن و پذیرفتن عشق انسانی آغاز می شود .

 

بزرگواران در عشق انسانی وقتی با نیازها و امیال خود در تماس قرار می گیریم مهم است کسانی را بیابیم که بتوانیم با آنها کاملا" صادق باشیم . عشق به صداقت بستگی دارد / بستگی به این دارد که بتوانیم مکنونات قلبی خود را با دیگری در میان بگذاریم . و همچنین هر دو طرف باید در مقام حمایت به سخنان یکدیگر گوش فرا دهند . همه ما احتیاج به این داریم که کسی به حرفهایمان گوش دهد .و به همین دلیل گوش دادن بدون داوری یکی از محبت آمیزترین کارهایی است که میتوانیم انجام دهیم . گوش دادن به دیگران و همدردی کردن با آنها حتی اگر تجربه ما با آنها متفاوت باشد سنگ بنای یک رابطه عشقانه و مهر انگیز است . صمیمیت واقعی زمانی بروز می کند که طرفین مکنونات عمیق وجود خود را با یکدیگر در میان بگذارند و بتوانند از امیدها و رویاها و رنجشهایشان حرف بزنند به دور از اینکه مورد قضاوت قرار گیرند .

 

نازنینان معیار زندگی ما و نفوذی که بر دنیا و یکدیگر داریم متاثر از عشق و گشودگی دلهای ماست . اگر کسی رنج می برد و ما بتوانیم در دلمان جایی برای این درد در نظر بگیریم / می توانیم عاملی التیام بخش در زندگی آن شخص باشیم . عزیزان احساس مورد مهر و عشق نبودن / دردناک است . کارهایی هست که می توانیم انجام دهیم و زندگییمان را سرشار از عشق سازیم . از کارهایی که میتوانیم بکنیم این است که عشق خود را به دیگران بدهیم . این کارها را همیشه می توانیم بکنیم زیرا عشق چیزی نیست که آن را بیابیم یا به دست آوریم . عشق چیزی است که آن را در وجود خود ایجاد می کنیم و از آن به دیگران می دهیم .

به عقیده این حقیر یکی از وظایف مهم ما به عنوان انسان یافتن راههایی برای بر قراری پیوند دوباره با نیروی حیات است . وچیزی نیست که به دنبال آن بگردیم / چیزی است که همیشه بوده و حالا هم هست . اما بسیاری از ما به شکلی از این عشق جدا افتاده ایم و به اقدامی معنوی احتیاج داریم تا با آن پیوندی دوباره برقرار کنیم . تنها مطلبی را که باید بدانیم این است که چه عاملی ما را از آن جدا کرده است و بعد اقدام لازم را انجام دهیم . برای این کار باید با عمیق ترین لایه های وجودمان آشنا شویم / آن را بپذیریم و دوست داشته باشیم . و هر چه به نیازهای عاطفی انسانی خود بیشتر رسیدگی کنیم / به راحتی بیشتری میتوانیم دیگران را دوست بداریم و به همین نسبت به عشق معنوی نزدیکتر میشویم .

 

عزیزان افزودن عشق به زندگی همیشه خوب است / اما وقتی زندگی خود را با عشق پر می کنیم / باید به نوع عشقی که آن را در نظر داریم توجه کنیم . بالاترین عشقها / آن است که ارزانی میشود و متقابلا" انتظار دریافتی ندارد . البته عشق همیشه مشتاق دریافت متقابل است / آن را با شادی می پذیرد / اما هرگز متقاضی آن نمیشود . این عشق ناب است / بهترین عشق ممکنه است / این عشق هرگز دردناک نیست . اگر انتظار متقابلی در کار نباشد / جایی برای احساس غبن و نومیدی باقی نمی ماند . عشق تنها در صورتی دردناک میشود که متقابلا" توقعی داشته باشد .

نازنینان مفهوم عشق ناب که ارزانی می شود و چیزی نمی گیرد به نظر ساده می رسد اما عملی کردن آن ساده نیست . تنها معدودی از ما از قدرت کافی برخورداریم که ارزانی کنیم و متقابلا" چیزی نخواهیم . اما عشق واقعی ریسمانی متصل به خود ندارد / وتنهاعشق واقعی است که بی توقع داده میشود .

عزیزانم اگر میل و خواسته را کنار بگذاریم به خوشبختی نزدیکتر میشویم . انتظار از دیگران و خود را محق به ستاندن از دیگران دانستن رهنمود ناخشنودی است . ممکن است هرگز نتوانیم همه خواسته ها و توقعاتمان را کنار بگذاریم / اما به همان اندازه که بتوانیم بدون توقع و انتظار از دیگران زندگی کنیم / از نومیدی و یاس فاصله می گیریم . دیگران هرگاه که بتوانند / هر کدام به قدر توان خود خواسته های ما را برآورده می سازند / اما لزوما مطابق میل و خواسته ما ظاهر نمیشوند . وقتی دیگر برای عشق شرط و شروط قائل نشویم / گام بلندی به سوی آموختن عشق بر می داریم .

واز نظر من حقیر باید بگویم که معشوقان در عشق انسانی باید درک این را داشته باشند که برطرف نکردن نیاز های عاشق دور از آیین انسانی و خوانمردی است و با اینکه عاشق چشم داشتی ندارد اما برداشت قدم هایی از طرف معشوق است که لذت عشق را دو چندان می کند و داشتن صداقت و بدست آوردن دل در مکتب عشق از ارزش زیادی برخوردار است و همچنین شکستن دل انسانها گناهی است نا بخشودنی .

 

با این امید که توانسته باشم مطلبی را بیان کنم که بدرد شما عزیزان خورده باشد تا زمانی دیگر وبیان مطلبی دیگر شما رابه خداوند متعال می سپارم

  

 

+ نوشته شده در  یکشنبه سی ام آبان 1389ساعت 20:33  توسط سیدرضا علوی |